Playa Francesa

Playa Francesa

Donderdag 21 oktober vertrekken we uit Puerto Calero. We maken de afspraak bij de haven dat we eind november weer terug komen en betalen het liggeld tot en met 10 juli 2011. Oeps!!! Even slikken….

Ons doel is Playa Francesa, volgens de pilot de beste ankerplaats van de Canarische eilanden. Er staat in eerste instantie te weinig wind om de zeilen te hijsen als we vertrekken. Jammer voor Steve want die wil een fotoshoot maken van onze boot tegen een achtergrond van zwarte heuvels. Als we bijna bij de bewuste plek zijn halen we toch maar de lappen omhoog en kunnen er al motorzeilend toch nog wat plaatjes worden geschoten.

Het is maar een tochtje van zo’n 30 mijl dus we arriveren ’s middags om 4 uur. De baai ligt behoorlijk vol en er is net een beachparty begonnen met spelletjes en eten en drinken dat iedereen zelf meeneemt. Hoe noemden we dat vroeger toch: een Amerikaanse party toch? Terwijl de Amerikanen het hebben over een ‘Dutch treat’ als iedereen bijdraagt in de feestvreugde. Maar goed, er zijn een paar Amerikanen die jarig zijn of iets anders te vieren hebben en zij hebben de boel georganiseerd. Ik maak gauw nog een couscoussalade en wij gaan ook met de dinghy naar het strand. Er zijn ongelooflijk veel mensen. Er liggen dan ook ruim 30 boten in de baai en zelfs van de baai verderop zijn er mensen gekomen. Veel verschillende nationaliteiten waaronder mensen uit Nieuw Zeeland, Australië, Canada, veel Amerikanen, een Litouwse boot en natuurlijk Fransen, Engelsen, Duitsers en Nederlanders. Sinds Porto Santo hebben we geen Nederlanders meer ontmoet dus we vinden het geweldig om weer volop in ons eigen taaltje te kunnen kletsen. Veel kinderen ook. Een erg gezellig welkom in deze baai!

Isla Graciosa, waar Playa Francesa een deel van is, is een klein eilandje ten noorden van Lanzarote. Het is 6,5 bij 3 km groot en er zijn 2 piepkleine dorpjes. Het dichtstbijzijnde dorpje voor ons is Caleta del Sebo. Dit is ongeveer 10 minuten met de bijboot of 45 minuten lopend. Een schattig dorpje met een bakker, een postkantoor , 3 winkels met levensmiddelen en 2 fietsenverhuurders! En dat terwijl er eigenlijk nauwelijks wegen zijn. Veel zand; dit eiland heeft mooi wit zand, ook in het dorp, waar ze soms vlonders hebben neergelegd voor de begaanbaarheid.

Vrijdag zwemmen we wat, gaan we eten bij Steve en Linda en fotograferen vanaf hun boot een zonsondergang zoals we nog nooit eerder hebben gezien.

Zaterdag gaan we naar het dorp voor brood en krijgen we Frits en Reinhilde op de borrel die vol verhalen zitten over Marokko en waarmee we meer gemeenschappelijke banden blijken te hebben; Nederland blijkt weer eens klein te zijn. Vanaf zondag gaat het stevig doorwaaien. Gerard controleert het anker nog maar even voor de zekerheid maar dat zit er stevig in. Het is wel een hoop herrie van de gierende wind en ook blijft de zee natuurlijk niet glad, zelfs niet in deze beschutte baai maar vooruit, volgens de grybfiles gaat het dinsdag afnemen. En dat doet het ook. We houden de grybfiles nauwgezet in de gaten, ook omdat we deze week naar Agadir willen oversteken. Het lijkt er op dat het van donderdagochtend tot vrijdagavond eventjes géén NO wind zal zijn; wel wat draaiende maar niet te harde wind waar we dan ook eventueel tegenin kunnen moteren.

Woensdag nemen we de beslissing……

Helaas, er zit te veel ‘oost’ in de voorspelling en dat is niet gunstig. We wegen weer allerlei zaken tegen elkaar af en besluiten uiteindelijk om niet zelf de 220 mijl veerpontje naar Marokko te spelen maar de boot op Lanzarote te laten liggen en te gaan vliegen. Ja ja, soms beseffen we dat varen niet de enige mogelijkheid is om ergens te komen, zeker als het doel alleen maar oversteken is en niet ‘cruisen’.

Woensdagavond is er nog een boekenruilbeurs op het strand. Plus de dagelijkse  social drink. Ik kan m’n Engels boeken wel ruilen maar helaas zijn de bemanningen van de2  Nederlandse boten die hier liggen ( weer andere dan die van de beach party)niet van de partij. Jammer voor hen: geen Iris Murdoch, Rentes de Carvalho of Charles Palliser voor hen ( en geen Nederlandse titels voor mij…).

Donderdagochtend gaat het vóór zonsopgang stevig doorwaaien. Dat het uit het oosten en zuidoosten zou gaan komen wisten we al maar 25 knopen is toch wel wat meer dan de 10 die het volgens de grybfiles zouden moeten zijn. Zijn wij even blij dat we ons plan om om 4 uur ’s morgens te vertrekken overboord hebben gezet!

Wat minder leuk is, is dat we nu wel erg dicht op de rotsen komen te liggen met ons achterwerk. Lastig dat er gisteren een Deen boven ons anker is gaan liggen. Maar we hebben hem gewaarschuwd en daar hij niet van plan is om te verkassen gaan wij maar ankerop met de stootwillen uit. Het is even ruig en spannend maar als we ons anker op een veiliger plek uitgooien houdt het in ieder geval meteen.

Een paar uurtjes later wordt het echt te gortig in de baai; overgeleverd aan de wind( soms tot 35 knopen) en golven die rechtstreeks de baai binnen komen is dit allesbehalve plezierig. We besluiten om aan de overkant ( aan de noordkant van Lanzarote) te gaan kijken hoe daar de situatie is. Steve en Linda en nog wat boten liggen daar inmiddels voor anker en inderdaad: het waait wel maar de golven zijn hier afwezig dus gaan we hier voor anker.

Na een lunch op de Windhorse samen met de bemanning van de Moonshadow ( een ontwerp van Steve) en een happy hour op de Moonshadow slapen we hier wat deinerig  maar een stuk rustiger dan bij Playa Francesca.

De volgende ochtend is het helemaal windstil, nemen we nog een frisse duik in het heldere water en ontstopt Gerard nog de inlaten voor de waterkoeling met behulp van snorkel en prikker en dan zetten we koers  naar Puerto Calero.

Zondag vertrekken we vanuit hier voor een echte ‘vakantie’ naar Marokko!

Eén reactie op “Playa Francesa”

  1. Rosanne zegt:

    Zo op de foto doet het dorpje mij denken aan Ilha da Culatra. Heel veel plezier in Marokko, ik kan niet wachten tot ik alle foto’s kan zien. Dit schamele beetje kan toch niet de hele buit zijn ;-)
    Groetjes vanuit thuis!