Porto Santo

Mocht je dit berichtje rechtstreeks op je mail lezen, dan is het leuker om het via de website http://gisborg.nl/en-route/te bekijken, anders mis je het filmpje!

Porto Santo. Een piepklein eilandje. En ruig: het bestaat vooral uit bergen met geweldige grillige vormen die geboetseerd lijken te zijn uit oranjerode klei. En het heeft een gigantisch zandstrand dat bijna langs de hele zuidkust van het eiland loopt. En een azuurblauwe zee. Werkelijk adembenemend.

 

Maar afgezien daarvan zijn we helemaal ondersteboven van een nieuwe wereld die zich aan ons heeft geopenbaard!

Dat klinkt bijna religieus maar in tegenstelling tot het hogere hemelse zijn wij toegelaten tot de ‘diepten der zee’………..

Omdat we een tijdje moeten blijven liggen in Porto Santo, in afwachting van de wat vertraagde komst van Rosanne ( jaja, die heeft een dubbele vakantie bij ons geboekt), hebben we de tijd voor veel klussen zoals het repareren van de lekkages en het uitmesten van de bakskisten. Ook willen we het duikflesje weer laten vullen dat door twee onderwaterkarweitjes geheel leeg is geraakt. De plaatselijke duikclub ligt naast de jachthaven en bij Gerard borrelt het idee op om eens te informeren naar duiklessen.

We spreken af dat we eerst een proefduik gaan maken en om, als het bevalt, vervolgens voor ons padi-brevet door te gaan.

Dus op een zonnige middag hijsen we ons heel stoer in een duikpak en gaan we samen met een Portugees stel  in een rubberbootje op avontuur. In het deinende bootje krijgen we flippers aan onze voeten, een trimvest met duikfles aangesjord en zetten we onze duikbril op. Vervolgens moeten we het mondstuk van de perslucht in onze mond stoppen, mondstuk en duikbril vasthouden met één hand en achterover het bootje uitrollen. Het is dat ik het inmiddels bloedheet heb gekregen door deze hele aankleding dus wel verlang naar het koele water maar je ziet m’n hart bijna door m’n trimvest heen bonken!

Onder water worden alle handelingen die nodig zijn om dieper te komen door de duikleraar verricht dus ik hoef alleen maar te ademen en een beetje te flipperen maar het moet een lachwekkend gezicht zijn om iemand als een egeltje door het water te zien rollen, veelal met de flippers in de lucht. Ik heb nergens oog voor; wil alleen maar meer lucht dan ik uit het apparaat kan krijgen en begrijp absoluut niet dat de anderen toch redelijk rustig in het water lijken te liggen en om zich heen kijken.

Ik heb dus zo mijn twijfels na deze vuurdoop. Maar goed, Gerard wil het graag en ik zal dus maar doorbijten en ook voor m’n padi gaan. We krijgen een flink boekwerk mee voor de theorie en maken een afspraak voor onze eerste echte duikles. In het filmpje hieronder beelden van onze tweede les.

Over het vervolg kan ik kort zijn. De eerste 3 praktijklessen ( oefeningen waarbij je telkens onder water je masker moet afdoen en mondstuk moet uitdoen) zijn voor Gerard leuk leerzaam en voor mij afschuwelijk leerzaam. De lessen daarna leren we hoe we blijven drijven boven de bodem en hoe we kunnen stijgen en dalen en wordt het steeds een beetje leuker. Je gaat dan ook meer om je heen kijken en al is het hier niet de Rode Zee of de Carieb, het water is heel helder en je ziet allerlei mooie vissen.

Ons lesgroepje bestaat naast Gerard en mijzelf uit een Duitser, Frank, die ook van een zeilboot komt en een Portugees.

Samen met Frank moeten we dagelijks de theorievragen uit een Engels boek beantwoorden. Onze duikmeester heeft maar één Engels boek dus je kunt je voorstellen dat de antwoorden in goed Duits-Nederlands overleg worden bepaald.

Na een week ploeteren boven het boek en in het water hebben we allen ons padi-brevet gehaald!

We hebben nog een extra duik gemaakt voor de lol. We zijn naar een wrak gedoken dat op 30 meter diepte ligt. Heel bijzonder om daar zo rond te zwemmen. Ik heb ook een enorme glibberige soort van zeebaars geaaid. Het was echt een knuffelvis en hij liet zich net als een hondje graag aaien.

Echt onvoorstelbaar dat je een week geleden nog paniekerig onder water lag te spartelen en nu zo rustig rond een wrak kunt zwemmen!

Overigens ligt er bij Porto Santo ook een stukje Nederlandse geschiedenis onder water.

In 1724 is de Oostindiëvaarder  ‘Slot ter Hooge’, op weg naar Batavia in een noordoosterstorm vergaan op de noordkust van dit eiland. Het schip had 1500 zilveren staven en veel muntstukken aan boord en de Staten van Zeeland, van wie het schip was hebben na een jaar de Engelse duiker Lethbridge ingehuurd om het kapitaal weer boven water te halen. Hij ging met een soort duikton van hout ( het is dan 1725!) naar beneden en heeft een groot deel van de staven en munten naar boven gekregen en nog wat kanonnen, die natuurlijk ook waardevol waren.

In de jaren ’70 is er nóg een duikexpeditie op jacht gegaan naar de restanten van de schat en zijn er zeker nog zo’n 150 staven gevonden. Ook zijn er nog kanonnen, allerlei huisraad en munten opgedoken. Het was toen al wel moeilijk omdat alles natuurlijk flink onder het zand verdwenen was. We zullen ons er dus maar niet aan wagen, met ons kleine beetje duikervaring, aan de gevaarlijke  noordkant de allerlaatste zilveren staven, die ons natuurlijk wel toebehoren, op  te duiken.

Op deze foto zie je ons liggen aan de 2e steiger, de 3e boot van links.

Het is een gezellige boel hier in de haven. Zeker omdat we hier zo lang liggen zien we veel zeilers komen en vertrekken. Soms liggen er ineens heel veel Fransen; op dit moment zijn het vooral Skandinaviërs en Duitsers en we hebben ook wat Nederlandse bemanningen ontmoet. Wel frustrerend dat de meesten echt jaren de tijd hebben om te reizen. Gelukkig zijn er ook wat boten die’ alleen maar’ een rondje Atlantic gaan doen. Wij zijn tot nu toe de enigen die hier bivakkeren die dat niet eens halen. We gaan niet oversteken naar het Caribisch gebied en daar dan de boot achterlaten dus we blijven aan deze kant van de grote plas.

Wel zullen we hier ons stempel achterlaten op de kademuur, zoals de vele boten die hier voor ons  hebben gelegen dat hebben gedaan.

Porto Santo
Weersomstandigheden: 25 °C, scattered clouds, Luchtvochtigheid: 69%
Wind: NO, 5kn

Eén reactie op “Porto Santo”

  1. ria zegt:

    Genoten van jullie spannende verhalen.Al dat duiken lijkt me toch nog erg griezelig, maar ongelooflijk leuk om dat allemaal te ervaren!
    Nog heel veel mooie dingen toegewenst op jullie verdere reis en ik zal met alles blijven meeleven.

    Liefs, mama