Berichten uit mei 2010

Arcachon

Maandag 17 mei varen we naar Arcachon. Een plek die we goed kennen door onze Bencharel-periode maar die we nu ook graag eens met de boot willen aandoen. Bovendien hopen we Thierry en Catherine, die daar een appartement hebben, te zien en komt Eline de 19e aan op het vliegveld van Bordeaux.

Wat wel wat buikpijn geeft van tevoren is wat we lezen over de toegang tot de baai: volgens een artikel in Zeilen ‘een toegangsroute waar het Stortemelk en de Debenmonding als vriendelijke kreekjes bij afsteken’. De hele Atlantische Oceaan stort zich hier op de ondieptes waar je tussendoor moet laveren. Zaak dus om daar op het juiste moment en met gunstig weer aan te komen. Het beste moment om binnen te lopen is 2,5 uur voor hoogwater. Verder moeten de golven niet hoger zijn dan 1 meter en moet het niet hard waaien.

We hebben deze dag alles mee: de wind is genoeg om te zeilen maar niet te stevig. De voorspelde deining is tot 1 meter en als we ’s morgens om half 8 vertrekken zijn we er ongeveer 3 uur voor hoogwater. Kan niet beter! Het gaat dus ook prima. De boeien zijn goed te zien en we komen keurig tussen de brekers door. Je moet alleen niet op de plotter kijken: de ondieptes bij de ingang verplaatsen zich voortdurend en volgens de plotter varen we dan ook dwars over de droogvallende ondieptes.

De haven in Arcachon is peperduur maar het is er wel heerlijk. Met alweer een  paradijselijke viswinkel.

Bovendien mooi weer! Leuk ook voor Eline, die we woensdag ophalen in Bordeaux. Blij dat we elkaar weer zien na bijna 4 maanden waarin zij van alles heeft beleefd in Australië, Thailand en Bali. Eindeloze verhalen bij een lunch met fruits de mer.

We hebben voor 2 dagen een auto gehuurd en de 2e dag maken we een memorytour naar de Dordogne;wijn kopen bij Mallevieille, rondstruinen in Bergerac, nog even kijken bij het zwaar verwaarloosde Bencharel en tot slot eten bij meneer kikkerbil!!!

Eline wil toch wel een stukje meezeilen voordat ze weer terug gaat naar Nederland. Ze is geen zeilliefhebster omdat ze behoorlijk last heeft van zeeziekte maar om nou 10 dagen in Arcachon te blijven hangen vindt ze ook niet alles ( en wij ook niet gezien de prijzen).

We gaan dus weer wat serieuzer naar de weersvoorspellingen kijken en komen tot de conclusie dat, als we naar Bilbao willen ( en dat willen we!), we zondagmiddagmiddag moeten vertrekken om  nog  een gunstige wind en mooi weer te hebben tijdens de tocht. De afspraak die we met Thierry en Catherine op maandag hadden staan moeten we daarom afzeggen.  Jammer en moeilijk zoiets maar ons schema wordt toch voor het grootste gedeelte bepaald door de weersomstandigheden. De pinksterdagen is het, ook bij ons, prachtig weer en Eline wijdt de buitendouche in die we vlak voor vertrek hebben geinstalleerd.

Dus maandag 2e pinksterdag plakken we een anti-zeeziektepleister achter Elines oor en vertrekken we 2 uur voor hoogwater. Een supertocht waardoor Eline het zeilen toch wel weer leuk vindt.

We liggen nu in Bilbao maar nog steeds zonder behoorlijk internet. Van arremoede maar een klein laptopje gekocht om mee te kunnen nemen aan land op zoek naar een hotspot. We zitten nu op het vliegveld van Bilbao waar na een hoop problemen toch internet blijkt te zijn. Ons idee dat Spanje een ontwikkeld land is taant met de dag. In ieder geval niet op internet gebied.

We zullen de blog over Bilbao en ons bezoek aan het Guggenheim nu op de boot gaan voorbereiden en wie weet krijgen we hem nog online voor we richting cap Finisterre vertrekken.

Dit bericht is door ons samen geschreven :)

Port Medoc

Zaterdag 15 mei zijn we van het Ile d’Oleron vertrokken naar Port Medoc. We moesten vroeg op om op tijd over de drempel van de haveningang te zijn maar toen we opstonden bleek dat er al minder dan 3 meter boven stond; dus als de wiedeweerga onze kleren en zeilpakken aangeschoten en losgegooid.

Port Medoc ligt in de monding van de Gironde. Veel ondieptes en bijbehorende brekende zeeën maken het soms ongemakkelijk binnenkomen. Voor ons was het spectaculair maar niet gevaarlijk. De boeien waren goed te zien en we hadden weer eens een lekker windje van achteren, wat relatief rustig varen is.

Onderweg alweer een vogeltjesbezoek! Dit exemplaar ( we weten natuurlijk weer niet welke soort) was zo brutaal om gezellig op Gerards hand te gaan zitten. Bijgaand een slechte foto, gemaakt met mijn mobieltje.

In Port Medoc aangekomen bleek de haven aardig vol te liggen met klassieke schepen in allerlei maten en uitvoeringen.Het was er een drukte van belang: veel bemanningen en veel kijkers. Ons schip had ook veel bekijks en je zag mensen telkens weer zoeken naar het bordje met de gegevens over jaar, model, etc. Maar ja, dat hadden we helaas niet. Terwijl we met uitzicht op de Gisborg een pilsje dronken op het terras zagen we meerdere gezinnetjes die na grondige inspectie van ons anker op de zijsteiger naast de Gisborg op de foto gingen. Erg grappig omdat we helemaal niet bij de happening hoorden. In ieder geval allemaal heel gezellig, vooral toen er een wedstrijdje werd georganiseerd met klassiek getuigde houten zeilsloepjes waarbij de achterkant van ons schip “le bateau Hollandai” als finishlijn fungeerde!

De volgende dag vertokken alle klassiekers in de loop van de dag en lagen wij moederziel alleen aan de lange bezoekerssteiger. Ik heb me ( ons) nog nooit zo alleen gevoeld in een haven. Volgens mij was er verder niemand! Het leek Oostende wel.

Maandag de 17de Mei vertrokken we naar Arcachon. Een beetje gespannen door alle waarschuwingen in alle pilots en de Reeds over hoe gevaarlijk de aanloop naar het “Basin d’Acarcahon” wel niet was. De weersvoorspelling was windje 4 met een oceaan deinig van 1 meter. Het maximum wat volgens de pilots verantwoord was. Maar ja we moesten er uiterlijk dinsdag zijn om Eline woensdag van het vliegtuig te halen in Bordeaux en beter zou het volgens de Gribfiles en weerberichten niet worden.

Ile d’Oleron

Op het Ile d’Oleron hebben we de boot geparkeerd in de haven van St.Denis en zijn vervolgens ogenblikkelijk meegenomen door Lars en Marie-Claire ( die we nog kennen van onze Bencharel-periode) naar hun vakantiehuis. Heerlijk verwend met echte bedden; een eigen badkamer met een douche waarvan je zelf de temperatuur kon instellen ( jaja, het leven van een zeiler is zwaar!); veel bramenstruiken met bijbehorende debrousailleuse (frans voor bosmaaier) zodat Gerard zich helemaal kon uitleven; een wasmachine die de ene na de andere was van ons draaide en vooral heel heel heel erg veel lekker eten en drinken.

Ook hebben we een uitstapje gemaakt naar Rochefort, waar ze een schip aan het nabouwen zijn, de Hermoine, die in 1780 heeft meegedaan aan de onafhankelijkheidsoorlog van de Amerikanen tegen de Engelsen. Dit was de eerste keer dat de Fransen waren betrokken bij een zeeslag!

We hebben van deze dagen slechts 2 foto’s: Lars en Marie-Claire als scheepsmaatjes op de werf van de Hermoine…..

…..en het vissershaventje op het Ile d’Oleron, la Cotinière, waar je als jacht volgens de pilot niet moet komen want dan gaan ze je bekogelen met stenen maar ze hebben er wel de lekkerste verse vis ever!

Geschreven door Marianne!!!

la Rochelle

Van een winderige ligplaats op het Ile de Yeu verhuizen we, na een nachtje in de beschadigde jachthaven Des Minimes ( zie vorige post) op vrijdag 7 mei naar het centrum van La Rochelle. Deze haven heeft een beetje het zelfde gevoel als St Katarine’s haven in het centrum van Londen. Overal bedrijvigheid en midden in het historische centrum van de stad. De zon schijnt en we zijn helemaal happy. Ook zaterdag is het heerlijk weer met volle terrassen en een maratonloop die we vanaf onze boot kunnen volgen.

La Rochelle in het "bassin des yachts"

 Op zondag regent het de hele dag en daarom besluiten we, nog maar eens, naar het aquarium in La Rochelle te gaan. We zijn er de afgelopen jaren vaker geweest en vinden het echt een geweldig aquarium. Het veel geprezen aquarium in Monteray in Californie, zogenaamd het mooiste en grootste ter wereld, waar je twee uur voor in de rij moet staan, viel ons met het la Rochelle aquarium als referentie daarom vies tegen.

Omdat Eline in Australie vergat een foto van haar zwemgenootje “de schildpad” te maken hebben wij dat maar voor haar gedaan ;).

het aquarium van La Rochelle

 Op maandag zijn Lars en Marie-Claire gekomen om te lunchen en Lars is mee gevaren naar St. Denis op het Ile d’Oleron. We konden pas om 13.30 uur vertrekken omdat er vanaf dat moment pas genoeg water boven de drempel van het bassin stond en we moesten bij St. Denis ook uiterlijk 2 uur na hoog water aankomen omdat we daar anders weer niet naar binnen konden. Het was dus niet echt relaxed varen maar we hebben het gehaald.

Ile de Yeu

Even vooraf voor onze vaste lezers. In de berichten hebben we het soms over de luchtfoto naast het bericht met de preciese plek waar we liggen of lagen. die zie je alleen maar als je op de site op de titel van het bericht klikt. Dus niet in het E-mail bericht en ook niet als je op de site op “en route” klikt.

In het vorige bericht stond dat we vanaf la Trinité naar Pornic zouden gaan. Vooral omdat Marianne daar nog een toetje te goed had van een lokaal restaurant (ze moest ooit halverwege de maaltijd met een ziek kind terug naar de boot). Onderweg bleek echter dat we het met het tij niet gingen halen en dus een paar uur voor de haven zouden moeten wachten om erin te kunnen. Daarom besloten we door te varen naar het Ile de Yeu. Een erg leuk eiland wat zuidelijker hebben we ervaren toen we er een paar jaar gelden met Thijs en zijn trimaran een paar dagen lagen. We hebben daar nu 5 dagen verwaaid gelegen en eilenden die in de zomer leuk zijn blijken in herfstige omstandigheden een stuk minder gezellig. Zeker als je constant een concert van honderden op hun fluitjes blazende gendarmes om je heen hoort :).  Marianne heeft daarom vooral gelezen en ik heb als de wind onder de 30 knopen was het dek verder geschrobt (als nieuw!!!). Gisteren zijn we vertrokken naar La Rochelle waar we nu liggen. Het grootste deel van de afstand perfect gezeild met de gennaker erop tot de wind voorbij les Sables d’Olonne wegviel. Daarna afwisselend gemoterzeild en gezeild.

We gaan straks vanuit Port des Minimes, de enorm grote jachthaven hier ( met 3000 ligplaatsen een van de grootste van Europa) verkassen naar de binnestad. Teneerste omdat we dat graag willen en ten tweede omdat er hier geen plaats is voor bezoekers. De haven is op 28 februari tijdens een orkaan voor een groot deel vernield en de schade zal pas in het najaar geheel hersteld zijn. Voor spectaculaire foto’s moet je even kijken op: http://portdeplaisance.unblog.fr/les-remerciements/  en dan in de rechter kolom op het fotootje  klikken onder ”Mes albums recents”. Alles ligt hier daarom aan provisorisch herstelde steigers dubbel of driedubbel tot de steigers stuk voor zijn hersteld. We liggen nu op een hoekje van de steiger met de diesel en benzine pompen, naast een bekrasde franse boot. De electra komt uit los liggende kasten op de steiger waarop ook de electra kabels in bossen los op liggen. Het lijkt wel de set van een televisie opname :).

Volgende keer weer wat foto’s.