Berichten uit april 2010

Koninginnedag in La Trinité

Het is koninginnedag! En in tegenstelling tot het Nederlandse weer schijnt hier het Oranjezonnetje wel! Vanmorgen heb ik geprobeerd om Gerard te laten poseren in Koninginnedagoutfit met wapperende vlaggetjes maar helaas… hij wilde niet. Dus nu maar een foto van ons ‘feest’ in La Trinité ( met dank aan Ferry en Tineke).

We komen al aardig in vakantiestemming. Waar we eerst lege havens aantroffen is het sinds Camaret een stuk levendiger. Misschien ligt dat ook aan het feit dat het deze week voor veel Fransen vakantie is. Misschien ligt het aan het feit dat de Zuid Bretonse kust een stuk aangenamer is wat betreft toegankelijkheid van de havens en klimaat……..maakt niet uit.

We hebben ons eerste doel bereikt; het eerste gebied waar we rustig van willen genieten zonder dat de tijd ons dwingt omdat we weer snel terug moeten naar Nederland.

Inmiddels in een week toch 3 plaatsen aangedaan: begonnen bij de Iles de Glénan (zie bij die post voor foto’s), een paar piepkleine koraal(!)eilandjes waarvan de almanac zegt dat je op een zomerse dag het idee kunt krijgen dat je in de Cariben bent. Nou, dat hadden we ook: intens blauw water, een spierwit zandstrand en een stralende zon. Ankertje uit en genieten dus. Totdat de wind ’s nachts 180 graden draaide en flink door ging blazen en wij, natuurlijk eigenwijs geweest, geheel onbeschut kwamen te liggen met alle gevolgen van dien. Dus de volgende ochtend maar snel weer naar een degelijke jachthaven gekoerst waar we wat rustiger konden slapen ’s avonds: Concarneau. Voor het eerst meegelopen in de toeristenstroom naar het oude vestinggedeelte. Na een terrasje met moules frites en witwijntje een tas vol heerlijkheden gekocht van een echte maître patissier ( hebben jullie ook die documentaire gezien hierover?).

Gisteren naar La Trinité gezeild. Superzeildag gehad! Ook voor het eerst onze nieuwe gennaker uitgeprobeerd maar toen het 24 knopen ging waaien en de wind steeds verder richting halve wind trok maar weer ingehaald. Vervolgens met een rif in het grootzeil en volle Genua ruim 8,2 knopen gevaren door het water ( dus zonder meegaand tij) wat meer is dan onze rompsnelheid!

En wat doen we verder als we een dagje blijven hangen in een haven? Ik niet zo veel ( croissantjes kopen, beetje lezen in ‘Nietsches tranen’, beetje kijken naar de vissers op de kade, beetje denken over van alles en nog wat) en Gerard stort zich met volle overgave op het teak deck wat er zodoende weer als nieuw gaat uitzien!

Morgen naar Pornic.

Concarneau

Iles de Glénan

Camaret

Vanuit L’Aberwac’h op zondag hierheen gekomen.
Een kort stukje maar we kunnen niet verder omdat we precies op tijd door het Raz de Sein moeten. Daarom hier een kort tukkie doen en morgen ochtend om 7 uur weer verder. Om zo’n dertig mijl af te snijden moeten we door de doorgang tussen het vaste land en het eilandje Sein. In deze doorgang staat altijd tenminste zo’n 5 knopen stroom mee of tegen. Het is daarom belangrijk daar precies op tijd te zijn.

L’Aberwrac’h

Gisteren in een zeer lange ruk van ruim 100 mijl in één dag naar l’aberwrac’h gevaren.
L’Aberwrac’h is de laatste haven voor het puntje bij Brest. Wrac’h betekent zoveel als fjord op z’n Bretons.
We zijn hier een paar keer vaker geweest en hadden al ontdekt dat het hier flink kan spoken ook in de haven. Toen we wilden aanleggen ontdekten we dat de loopbrug naar de gastensteiger is weggeslagen deze winter. Daarom maar brutaal op een lege plek elders in de haven gaan liggen (Op de satelietfoto staat de hele haven nog niet eens). De havenmeester vind het allemaal best, want in tegenstelling tot op Guernsey moet het seizoen hier nog helemaal beginnen.
We zijn de enige gasten en douchen moet in de zeilschool want het gewone sanitair zit in de jachtclub die nog ernstig gesloten blijkt. De stilte in de haven was gisteravond, toch een vrijdag, dan ook overweldigend.
Morgen gaan we naar Camaret echt op het puntje. Een relaxte 39 mijl.
Wel door het chenal du four of chenal de la Hel. Hel is ongetwijfeld het nederlandse woord Hel. Veel woorden op de kaart hier stammen namelijk van oude Nederlandse zeekaarten. Bijvoorbeeld het eilandje dat hier de uiterste westpunt vormt heet Ouessant. Een franse verbastering van West zand.
En voor wie de naam L’Aberwac’h vaag bekend in de oren klinkt (dan moet je wel al een tijdje meelopen) de vraag van de dag: Welke supertanker is hier voor de deur in 1978 op de rotsen gelopen en heeft voor de grootste natuurramp ooit in dit deel van Europa gezorgd?

In een volgend bericht weer wat foto’s.